Symulacja budowy.Navisworks.

Nasi znajomi z biura Akurat pokazali nam ciekawy program do symulacji procesu budowlanego. Navisworks Autodeska jako aplikacja pracująca w technologii ułatwia uniknąć błędów i niedopatrzeń zanim zacznie się budowa!

Symulacja powstaje w czasie rzeczywistym.

Wcześniej wspominaliśmy o roli jaką odgrywa i odgrywać będzie BIM w procesach projektowych i budowlanych. Navisworks to dowód na szeroki wachlarz możliwości technologii BIM.

Nowa wersja łatwo wykryje błędy projektu, np. tam gdzie instalacja sanitarna przecina się z belką czy dukty przebijąją dach a potem ponformuje o tym członków zespołu projektowego, w tym branżystów.

Pozwala nam ona też na nawigację wewnątrz budynku, tworzenie harmonogramu budowy i kalendarza prac, opracowywanie kosztorystu

Jak mówią nasi koledzy z biura Akurat : „Kilo papieru kosztuje mniej niż kilo stali”. Chyba warto zaintwestować w oprogramowanie i rozwiązanie większości problemów przed rozpoczęciem budowy.

Roboty. Ramię KUKA

Podczas jednej z wielu dyskusji na AA DRL wywiązała się ostra dyskusja pomiędzy Patrikiem Schumacherem a Christosem Passas na temat możliwości i potrzeby zastąpienia robotników robotami. Dzięki robotom moglibyśmy przecież wyeliminować błędy i niedokładności, które mogą negatywnie wpłynąć nie tylko na estetykę (np. łączenia paneli GRFC) ale także na elementy konstrukcyjne.

Roboty dawno zastąpiły już ludzi przy wielonakładowej produkcji w fabrykach, w budownictwie procesy budowlane są wspomagane przez maszyny i komputery- zaczynając od oprogramowania do modelowania, rysowania, przygotowywania kosztorysów aż po spycharki, żurawie... Ciągle jednak obecność człowieka, który kontroluje czy prowadzi taką maszynę jest niezbędna. W tym sensie procesy projektowe są dużo bardziej nowoczesne niż budowlane. Od niedawna na rynku zaczynają się jednak pojawiać roboty, które pomagają budować, szczególnie obiekty gdzie precyzja jest elementem kluczowym powodzenia całości.

KUKA to niemiecki producent robotów, jego historia sięga końców XIX wieku, ale dopiero w latach siedemdziesiątych udało im się wyprodukować ramię które może działać w sześciu osiach. Od niedawna instytucje badawcze, programiści, architekci i uniwersytety zaczynają interesować się tą technologią.

Ze współpracy pomiędzy laboratoriami KUKA, Rhinoceros y Grasshopper powstała wtyczka KUKA/prcm, która nie tylko pozwoli projektantom kontrolować roboty ale również symulować procesy fabrykacji. Przejrzysty interfejs Grasshoppera ułatwić ma projektantom pracę.

Dziś ramię KUKA stosuje się głównie przy produkcji paneli elewacyjnych o skomplikowanej geometrii i rysunku. Wieloosiowe ramię KUKA CNC Milling rzeźbi i wycina elementy z bloku materiału, tak aby powstał unikatowy panel. Ten proces jest jednak jedynie próbą zmierzenia się z problemami architektury w warunkach fabryki czy laboratorium

Ciekawsze wydaje się użycie go do samej produkcji i montażu (czy budowy) struktury obiektu. Od prawie 10 lat Gramazio & Kohler prowadzą na ETH w Zurychu zajęcia z fabrykacji i projektowania cyfrowego.  W projekcie Spacial Aggregation skonstruowali pawilon-instalacje, w której wszystkie procesy projektowe i budowlane kontrolowane były przez algorytmy. 4.5 metrowej wysokości struktura zbudowana jest z 93 belek drewnianych. Cięcie, łączenie, wiercenie otworów i sama konstrukcja była procesem całkowicie zrobotyzowanym. Ograniczenia projektu czyli dane procesu fabrykacji takie jak długość belek, kąty, sposoby łączenia elementów zostały wcześniej dokładnie zdefiniowane. Zanim rozpoczęła się produkcja, sekwencja cięcia czy montażu została zsymulowana na ekranie komputera, dzięki czemu udało się uniknąć nieprzewidzianych wcześniej problemów.

Bez wątpienia to dopiero początek przygody architektury i robotyki. Nowe technologie mogą przyśpieszyć procesy projektowe i budowlane, obniżyć koszty budowy a dzięki symulacji uniknąć błędów konstrukcyjnych. Kolejny raz pojawia się pytanie o rolę architekta.

Zdjęcia i projekt.Gramazio & Kohler, Architecture and Digital Fabrication, ETH Zurich Współpracowali: Michael Knauss, Luka Piskorec

Studenci: Marisa Brunner, Christian Grewe Rellmann, Rossitza Kotelova, Enrique Ruiz Durazo, Andreas Thoma

BIM- Jak działa ludzkie ciało?

Grupa inżynierów w brytyjskiej firmie ARUP podjęła ambitne wyzywanie wytłumaczenia dlaczego praca w systemie BIM jest taka ważna i jakie mogą być tego korzyści. Używając coraz bardziej popularnej technologii BIM  wymodelowali ciało ludzkie.

Projektanci prowadzący Projekt OVE postanowili zaprezentować swoją pracę na ostatniej konferenecji organizowanej przez Autodesk w Wielkiej Brytanii. "Naszym pomysłem było pokazanie budynku, który ma formę ciała ludzkiego a część techniczna tego ciała to narządy wewnętrzne " wyjaśnia Casey Ruthland z Arupa.

Instalacje HVAC (ogrzewanie, wentylacja i klimatyzacja) to płuca i układ oddechowy, instalacje elektryczne to system nerwowy itd. Jasne, że na początku podeszliśmy do tego z przymrużeniem oka. Nie spodziwaliśmy się tak daleko idących rozwiazań! Casey mówi, że rozwiązania konstrukcyjne oparte są na projekcie londyńskiego Gherkina musiały zostać jeszcze raz przemyślane i unowocześnione. Siatka konstukcyjna została zaaplikowana na wcześniej zeskanowany model ludzkiego ciała.

Potrzebowaliśmu siedmiu tygodnii, żeby zbudować model od podstaw, ostatecznie udało nam się uchwycić sposób myślenia architektów i inżynierów pracujących w Arupie. Gdy zaprosiliśmy inżynierów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo pożarowe nie spodziewaliśmy się, że po przeprowadzeniu testów na ruchy powietrza i dymu w ciele zaproponują system tryskaczy, który sprawił że nasz obiekt się poci! Nasi specjaliści od elewacji sprawdzili jak skóra zachowuje się w różnych strefach klimatycznych.

Podczas pracy nad projektem architekci i inżynierowie natknęli się na wiele przeszkód, najtrudniejsze do pokoniania były:

• zachować geometrię anatomii ciała ludzkiego,
• odtworzyć pracę wszystkich systemów ciała ludzkiego,
• zdecydowanie które elementy mogą być potem użyte w rzeczywistych projektach

Inżynierowie Arupa wspominają, że zespół nauczył się wiele, ale przede wszystkim rozwinął technologię, które mogą być zastosowane w przyszłych projektach. Podczas modelowania poszczególnych systemów używali dobrze sprawdzownych metod jako podstawy, ale musieli je udoskonalić i sprawić, że są bardziej elastyczne, pozwalają na szybsze i bardziej złożone zmiany oraz na łatwiejszą wymianę informacji pomiędzy branżami. Podczas pracy nad systemem wentylacji wprowadzili parametry, które pozwoliły mu między innymi uczyć się i reagować na zmiany- algorytm, sam dostosowywał wielkości duktów wentylacyjnych, poziom hałasu itd. Udało się dzięki temu zaoszczędzić dużą ilość czasu i pieniędzy.

To kolejny krok w stronę mądrych (smart) budynków i optymalizacji pracy architektów i inżynierów.

Artykuł powstał na bazie magazynu Construction Manager.

Pierwsze Warsztaty w Gdańsku. Zapraszamy!

NURBS kontra Mesh

Teraz Rhino jest w modzie.

Kiedy mówię Rhino, mówią: acha teraz już Max nie jest modny, a tyle się go uczyłem. Chyba trzeba wyjaśnić różnicę pomiędzy oprogramowaniem opartym na polygonach (meshu) i na nurbsach.Od dłuższego już czasu tłumaczę, albo staram się tłumaczyć, to na analogicznym przykładzie jakim jest Illustartor i Photoshop, mimo, że wydaje się, że są podobne działają na całkwicie innych zasadach, jeden oparty jest na krzywych drugi na rastrach. Tyle słowem wstępu.

Co to jest CGI? I co to jest mesh?

Computer-generated imagery to elementy grafiki komuterowej użytej w filmach, grach komputerowych, reklamach, zdjęciach; mówiąć CGI myślimy głównie o efektach specjalnych czy fantastycznych postaciach. Zwróćmy uwagę, że ideą CGI jest wirtulaność, założenie, że projekty pozostają w świecie wirtualnym.

Mesh to sposób opisywania geometrii za pomocą siatki wieloboków zwykle opartej na trójkątach lub kwadratach. Obiekty trójwymiarowe łatwo można poddać modyfikacjom i deformacjom. Modele oparte na meshu łatwo reprezentują skomplikowane geometrie (?) tj. części ciała, rośliny, krajobrazy.

Programy, które opierają się na meshu to np, 3dMax, Maya, Blender. Podczas eksportowania do innych programów otrzymujemy siatkę złożoną z krótkich linii.

Co to są NURBS? 

Znów z angielskiego Non-Uniform Rational B-Spline to kolejny sposób opisywania geometrii tym razem za pomocą krzywych lub powierzchnii przy pomocy kilku punktów kontrolnych. W związku z tym, że wszystko oparte jest na krzywych i punktach jest to sposób łatwy w kontroli i precyzyjny. Podczas eksportowania nurbsów do innych programów otrzymujemy linie (polylines i splines) oraz powierzchnie.

Cała geometria w prosty sposób może być zmienionia, musimy jedynie zmienić kształy czy profil krzywej wyjściowej.
Do modelowania NURBS użyjemy Studiotools, Mol... i oczywiście Rhino :)

Po prawej krzywe wyjściowe do konstrucji modelu ucha, po lewej gotowy model z widocznymi krzywymi pierwotnymi i wtórnymi (isocurves) powstałymi w czasie modelowania.

Dlaczego lepiej używać geometrii typu NURBS w modelowaniu architektury?

• Pozwalają łatwiej kontrolować geomterię, 
• Możemy eksportować linie (np. całe przekroje i  rzuty) do innych programów, 
• Łatwo upewnić się, że nie tworzymy geometrii, która ma krzywe drugiego i wyższych stopnii
• Całą geometrię musimy skonstruować, a proces przypomina budowę.

PS. Czytając artykuły tłumaczące różnicę pomiędzy NURBS i Polygons natknąłem się na jedno ciekawe spostrzeżenie. NURBS służą do konstruowania a Polygons do rzeźbienia. :)

BIM-Wstęp

Co oznacza skrót BIM?
Skrót pochodzi od angielskiego Building Information Modeling i oznacza nie mniej, nie więcej niż zapisywanie, gromadzenie, przetwarzanie i organizowanie informacji o budynkach za pomocą modelów trójwymiarowych. Niektórzy identyfikują to z wirtualną inwestycją budowlaną. Najczęściej wszyscy pytają czym się różni od CAD-a, i chyba najprościej przetłumaczyć nazwę przecież CAD to Computer Aided Drawing, czyli rysunek wspomagany komputerowo.

                                                                                                                    © DPR Construction

Dlaczego nie wystaczą już rysunki architektoniczne?
Prawdopodobnie wystarczą, ale BIM to kolejne narzędzie, która ma na celu ułatwić proces projektowy i przyśpieszyć pracę projektanta oraz branżystów z nim współpracujących. Dzięki używaniu parametrów trójwymiarowy model odpowiada na zmiany w czasie rzeczywistym. Być może przy prostych geometriach i małych obiektach takie modelowanie może wydawać się zbyteczne, ale przy większych obiektach czy bardziej skomplikowancych geometriach jest niezbędne. Poza tym model bimowski jest dużo bardziej szczegółowy, przyśpiesza proces wymiany informacji miedzy branżystami, pozwala na szybkie kosztorysowanie itd.

Co to jest IFC?
IFC, znów z angielskiego, a znaczy Industry Foundation Classes, to schemat, który służy na wymianę danych pomiędzy różnymi platformami bimowskimi. Ma ułatwiać komunikację i wymianę informacji pomiędzy różnymi  branżami, zwiększać wydajność pracy i czas powstawania projektu i ostatecznie budynku. 

Czy BIM jest drogi?Mogłoby się wydawać, że samo oprogramowanie jest dość drogie, np. Revit Architecture 2015 kosztuje 6.000 €, ale biorąc pod uwagę wartość inwestycji i to, że używając BIM czas pracy skróci się, wymiana informacji pomiędzy branżami będzie szybsza a sam obiekt zostanie ukończony wcześniej nie jest to znacząca kwota. 

Wiecej informacji znajdziecie na

:http://bimpoint.pl/http://www.bimtaskgroup.org/bim-faqs/

Przykłady zastosowania projektowania parametrycznego w architekturze.

Ostatnia dekada to rozkwit projektowania parametrycznego oraz metod fabrykacji. Wśród najlepszych realizacji minionych lat nie widać jednak znaczącej dominacji obiektów wymagających zdolności programistycznych. Czy faktycznie znajomość technik projektowania parametrycznego jest niezbędna? Skąd pewność, że za kolejne 10 lat moda na architekturę zbliżoną do form tworzonych przez naturę nie przeminie? Pewności nie mamy, ale nawet jeżeli nastąpi pełen powrót do tradycyjnych form, będą one projektowane z wykorzystaniem procesów parametrycznych.

Oto kilka powodów dla których według mnie warto poświęcić chwilę na zaprzyjaźnienie się z jednym z najnowszych nurtów w architekturze:

Tworzenie budynków zoptymalizowanych.

Przed napisaniem odpowiedniego skryptu nieodłącznym krokiem jest wypunktowanie ograniczeń jakim musimy stawić czoła, wszelkich warunków zewnętrznych do których należy się dostosować, cech budynku ze względu na jego przeznaczenie, konstrukcję oraz własnych preferencji. Dopiero znalezienie kompromisu pomiędzy tymi  składowymi pozwoli osiągnąć stu- procentową satysfakcję z projektu. Tutaj z pewnością wielką pomocą okazuje się  projektowanie parametryczne, gdzie jesteśmy w stanie przetestować szereg wariantów  oraz zdecydować który z wyników będzie dla naszego projektu najbardziej optymalny.

Przykład konfiguracji bryły w zależności od liczby podziałów elewacji oraz stosunku skrętu względem postawy:

Wielokrotne wykorzystywanie skryptu. 

Bardzo często czasochłonnym zajęciem przy modelowaniu 3d stają się żmudne czynności, takie jak tworzenie drugorzędnej zabudowy, barierek czy systemów elewacyjnych. Raz skonstruowany algorytm może zostać wykorzystany wielokrotnie przy najróżniejszych projektach.  Przykładowo na potrzeby jednego projektu poświęcamy czas na napisanie skryptu generującego na zadanej powierzchni szklaną elewację. Może to nam zająć w zależności od skomplikowania modelu, czasem dłużej niż standardowe modelowanie, jednak przy następnym projekcie, wymagającym podobnych zasad przy konstrukcji elewacji nowy model będzie kwestią kilku kliknięć przyciskiem myszki.

Znaczące zmiany założeń w trakcie projektu. 

Opierając swoją pracę o skrypt nie jest przeszkodą wprowadzenie takich zmian jak wysokość kondygnacji budynku, czy linia zabudowy, które wcześniej zostały określone jako jedne z danych wejściowych. Wprowadzamy nowe wartości będące parametrami naszego projektu,a nasz obiekt dostosowywuje się do nich natychmiastowo. Zaoszczędzając przy tym wiele czasu, możemy bez przeszkód dalej kontynuować swoją pracę.

Przykład zmiany podstawy bryły o wcześniej wybranych parametrach (5, 25%):

Przygotowanie do fabrykacji unikalnych elementów. 

Im bardziej nasz budynek jest skomplikowany geometrycznie, tym więcej rysunków będziemy zobligowani wykonać, aby możliwa była jego realizacja. Tutaj projektowanie parametryczne przyszło z niezastąpioną pomocą. Kwestią kilku minut może być przygotowanie zwymiarowanych i opisanych rysunków, bez względu na to czy potrzebujemy ich dwóch czy dwustu. Unikalne pliki przygotowane do druku 3d, frezowania lub wycinania laserowego możemy być w stanie wygenerować automatycznie bez względu na ich ilość.

Zmiana podejścia do projektowania. 

Moim zdaniem najważniejszy powód dla zainteresowania się architekturą parametryczną. Projektując w oparciu o dane oraz własną wiedzę w sposób w pełni algorytmiczny, uświadamiamy sobie co jest faktyczną wartością projektu. Nie realizacja własnych wizji, ale umiejętne i świadome pogodzenie wszelkich elementów mających wpływ na projekt (parametrów) pozwala na stworzenie najlepszego z możliwych dla naszych założeń budynku. Takie podejście nie zagwarantuje jednak nam nigdy najlepszego rozwiązania ze wszystkich możliwych, każdy architekt będzie się kierować własnym systemem wartości, doświadczeniem oraz odrębnym sposobem postępowania (algorytmem), co jedynie może nas uspokoić w kwestii  zastąpienia projektantów przez oprogramowanie.